Urząd Gminy Szydłowo

Podatki i opłaty zobacz archiwum »

Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości

Szydłowo, dnia 6 kwietnia 2018r.

Wójt Gminy Szydłowo

ul. Mazowiecka 61

06- 516 Szydłowo

Nr sprawy: RF.3120.1.1.2018.BZ

 

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA

     Wójt Gminy Szydłowo działając  na podstawie art. 14j §1 i §3 oraz art. 14c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) oraz art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy  z  dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.) w związku z wnioskiem ……………………………………o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości

 

postanawia:

uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe

 

 

UZASADNIENIE

     W dniu 16.01.2018 roku do  tutejszego Urzędu wpłynął wniosek ……………… o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w zakresie następującego pytania: Czy Spółka mając na względzie brak możliwości zastosowania art. 4 ust. 1 pkt 3 ze względu na ujęcie części budowli elektrowni wiatrowej w ramach środków trwałych, których wartość początkowa odnosi się także do elementów nie stanowiących przedmiotu opodatkowania PON powinna w celu określenia podstawy opodatkowania tych elektrowni określić podstawę opodatkowania na poziomie ich wartości rynkowej na dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. na dzień 1 stycznia 2017r., zgodnie z art. 4 ust. 5 UPOL?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

   Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Obecnie Wnioskodawca jest właścicielem farmy wiatrowej zlokalizowanej na terenie Gminy Szydłowo.

Wnioskodawca do końca 2016 r. zgłaszała do opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle wyłącznie części budowlane elektrowni wiatrowej, tj. fundament i wieże. Aktualnie spółka jako przedmiot opodatkowania traktuje zarówno części budowlane elektrowni wiatrowej, jak i jej elementy techniczne.

Spółka w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie posiada elektrowni wiatrowych jako samodzielnych (wyodrębnionych) środków trwałych, od których byłyby dokonywane odpisy amortyzacyjne zgodnie z Ustawą o CIT. W ewidencji ujęto środki trwałe, których wartości początkowe obejmują swym zakresem m.in. części budowlane elektrowni wiatrowych (t.j. fundament i wieżę), jak i urządzenia służące do wytwarzania energii elektrycznej – urządzenia wiatrowe.

Wnioskodawca podkreśla, że w przypadku należących do Spółki urządzeń wiatrowych, w ich wartości początkowej ustalonej dla potrzeb amortyzacji zostały skapitalizowane nie tylko wydatki na wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu, generator prądotwórczy, układ sterowania i zespół gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu. Na wartość początkową urządzeń wiatrowych składają się także wydatki Spółki na inne elementy  i infrastrukturę towarzyszącą. Mogą to być przykładowo:

  • Wiatrowskaz i anemometr;

  • Instalacja odgromowa;

  • Instalacje elektryczne (w tym transformator i konwektor) ;

  • Wyciągarka łańcuchowa;

  • Oświetlenie w turbinie oraz oświetlenie przeszkodowe;

    Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe, tj. fakt, że do wartości początkowej niektórych środków trwałych zostały skapitalizowane grupy elementów, z których tylko część tworzy elektrownię wiatrową w rozumowaniu Ustawy o IEW, Spółka pragnie podkreślić, iż nie zna wartości początkowej niektórych elementów składających się łącznie na elektrownię wiatrową. Tym samym określenie wartości początkowej elektrowni wiatrowej nie jest możliwe.

    Wnioskodawcy znane są stanowiska, zgodnie z którymi w związku z wejściem w życie ustawy o IEW, od 1 stycznia 2017 r. nastąpiła zmiana opodatkowania w zakresie elektrowni wiatrowych, jednakże Spółka stanowczo się z nimi nie zgadza. Niemniej, gdyby zasady opodatkowania elektrowni wiatrowych miały ulec zmianie, Spółka powzięła wątpliwości  w zakresie sposobu opodatkowania posiadanej przez nią elektrowni wiatrowej,  w szczególności mając na uwadze techniczne aspekty podatkowe.    

    Stanowisko Wnioskodawcy:

    Wnioskodawca uważa, że podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości należących do Wnioskodawcy budowli w postaci elektrowni wiatrowych będzie stanowić ich wartość rynkowa określona przez Spółkę na dzień 1 stycznia 2017 r.

    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy

        Zgodnie z ogólnymi zasadami, stosowanymi przez Wnioskodawcę do tej pory, zawartymi art.4 ust. 1 pkt 3 „Upol”: „dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 wartość, o której mowa w przepisach   o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczenia amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpis amortyzacyjne,  a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku,  w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego.”

        Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust 5 „Upol” „Jeżeli od budowli lub ich części, o których mowa w ust.1 pkt 3, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych- podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa, określona prze podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego.”

        Tak jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego, Spółka  nie posiada w swoich księgach podatkowych elektrowni wiatrowej, jako samodzielnego środka trwałego. Konsekwentnie, Wnioskodawca do tej pory nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych od tak rozumianej budowli i nie będzie ich dokonywać w dalszych ciągu, jako że Spółka będzie dokonywała odpisów amortyzacyjnych od pojedynczych środków trwałych, które zostały ujawnione w jej księgach podatkowych. Ponadto, tak jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego, Spółka ponosiła wydatki na elementy, które nie stanowią części elektrowni wiatrowej w rozumieniu Ustawy o IEW, a które zgodnie z obowiązującymi dotychczas przepisami nie zostały wyodrębnione  i ujawnione w ewidencji, jako osobne środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

        Według Spółki, oczywistym jest, że elementy, których wymiana może się odbić bez uszczerbku dla elektrowni wiatrowej oraz wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem kontraktu na dostawę turbiny (takie jak elementy wymienione wprost we Wniosku) nie mogą stanowić budowli w rozumieniu Ustawy Prawo Budowlane, w tym   w szczególności nie stanowią elementów elektrowni wiatrowej w rozumieniu nowych przepisów. Tym samym, elementy te nie podlegają opodatkowaniu PON.

        Konsekwentnie, jako że niektóre elementy tworzące elektrownię wiatrową zostały skapitalizowane do wartości początkowej środków trwałych razem z elementami, które nie składają się na elektrownię wiatrową, Spółka nie jest w stanie określić ich wartości. Tym samym, tak jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, określenie podstawy opodatkowania elektrowni wiatrowej dla celów PON na podstawie wartości początkowych środków trwałych ujawnionych w rejestrze środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie jest możliwe.

        W związku z tym, Wnioskodawca uważa, że podstawę opodatkowania dla elektrowni wiatrowej powinien określić na poziomie jej wartości rynkowej, określonej, zgodnie z art. 4 ust. 5 w zw. z art. 6 ust. 1 „Upol”, na dzień postania obowiązku podatkowego, tj. na dzień 1 stycznia 2017 r. Zgodnie bowiem z nowymi przepisami, które obowiązują od tego dnia, obowiązek podatkowy w odniesieniu do elektrowni wiatrowej powstał 1 stycznia 2017 r.

          Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że analogiczne stanowisko prezentują organy w  wydanych interpretacjach, przykładowo Wójt Gminy Boleszkowice w interpretacji indywidualnej o sygn. akt. Fn-310.1.2016 z dnia 17 listopada 2016r., Burmistrz Miasta i Gminy Nekla w interpretacji indywidualnej o sygn. akt. RF.210.3.2017 z dnia 12 stycznia 2017 r., Wójt Gminy Zagrodno w interpretacji indywidualnej o sygn. akt. RF.310.2.2017 z dnia 12 stycznia 2017r., Burmistrz Kłodawy w interpretacji z dnia 23 maja 2017 r., sygn. OP.310.2.2017 oraz Wójt Gminy Brzeżno w interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2017 r., sygn.FB.3120.1.25.2017. Spółka podkreśla, iż potwierdzenie jej stanowiska znajduje się m.in. w wyroku WSA w Gliwicach z 23 lutego 2017r., sygn.. I SA/GI 1241/16.

    Stanowisko organu wydającego interpretację:  

        Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

     

        Zgodnie z definicją obiektu budowlanego zawartą w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, należy przez niego rozumieć m. in. budowlę wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

     

         Zgodnie z art.2 ust 1 pkt 3 „u.p.o.l.” przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są budowle lub ich część związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.  Natomiast w myśl art.1a ust. pkt 2 u.p.o.l. „budowla- obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury,   a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związanego   z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego definicją.” Definicja budowli w u.o.p.l jest powtórzeniem definicji przedstawionej w art. 3 pkt 3 oraz definicji urządzeń budowlanych zawartych w art. 3 pkt 9 ustawy Prawa budowlanego, bez wyszczególnionych przykładów.

     

        W przepisach prawa obowiązujących do 16 lipca 2016 r. budowla oznaczała „ każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych    i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową”

     

         Dnia 15 lipca 2016 roku weszła w życie ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 961),  w której zgodnie z art. 2 pkt 1, wprowadzono definicję legalną elektrowni wiatrowej. Z definicji tej wynika, że elektrownia wiatrowa oznacza „budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, składającą się co najmniej z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych, o mocy większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2017r., poz. 1148 ze zm.)”. W art. 2 tej ustawy w punkcie 2 wskazano również co składa się na elementy techniczne elektrowni wiatrowej, tj. wirnik  z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu, generator prądotwórczy, układy sterowania   i zespół gondoli wraz z mocowaniem i mechanizmem obrotu.

     

         Ustawa o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych znowelizowała ustawę Prawo budowlane poprzez zmianę art. 3 pkt 3 ustawy. Wykreślono z nawiasu zawierającego przykładowe wyliczenie urządzeń technicznych, których jedynie części budowlane stanowiły budowlę, pojęcia „elektrownie wiatrowe”. Jednocześnie pojęcie elektrowni wiatrowych zamieszczono w załączniku do ustawy Prawo budowlane w Kategorii XXIX. Ustawa  o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych w art. 2 pkt 1 wprowadziła legalną definicje elektrowni wiatrowej. Zgodnie z ustawą elektrownia wiatrowa jest to budowla w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, składająca się z fundamentu, wieży i elementów technicznych, o mocy większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy  z dnia  20 lutego 2015r. o odnawialnych źródłach energii. Według Organu definicja ta przedstawiła czym jest elektrownia wiatrowa oraz wskazuje dokładnie jakie są jej elementy składowe. W ocenie organu podatkowego nie ma wątpliwości co do tego, że elektrownia wiatrowa wymieniona w załączniku do ustawy Prawo budowlane, powinna być rozumiana w sposób wskazany w art. 2 pkt 1 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.

     

        Podstawa opodatkowania dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej została określona w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie do tego przepisu podstawę opodatkowania dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4-6 – stanowi wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku,   w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Jednocześnie ustawodawca wprowadził wyjątki od tej zasady. Dotyczą one wskazywania podstawy opodatkowania  w przypadku budowli będących przedmiotem umowy leasingu (art. 4 ust. 4), od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych (art. 4 ust. 5) oraz budowli ulepszonych lub w zakresie których dokonano aktualizacji wyceny środka trwałego (art.4ust.6).                                       
    W przypadku gdy nie zachodzi żaden z wyjątków, o których mowa w ust. 4-6, podstawa opodatkowania winna być ustalona wedle ogólnej zasady wynikającej z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy.

     

         W ocenie organu nie można podzielić argumentacji Wnioskodawcy, iż w przedmiotowej sprawie przy  ustalaniu podstawy opodatkowania będzie miał zastosowanie art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Fakt, iż elektrownia wiatrowa nie stanowi u Wnioskodawcy jednego środka trwałego w prowadzonej ewidencji, tylko dla każdego elementu oddzielny, nie stanowi jeszcze o tym, iż nie ma zastosowania zasada określenia podstawy opodatkowania określona w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy. Podatek od nieruchomości nie jest uiszczany od środków trwałych lecz od budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przy czym ustawodawca nie nałożył wymogu aby budowla stanowiła odrębny środek trwały, od którego dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Dlatego też stwierdzić należy, iż możliwe jest opodatkowanie budowli, na którą składa się kilka środków trwałych ujętych w ewidencji podatnika. Tak więc, jeżeli  w skład budowli wchodzą części, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania będzie suma wartości tych elementów, określona zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Nie sposób jest zaakceptować stanowisko, wedle którego w rozumieniu wskazanego przepisu podatnik nie dokonuje od budowli odpisów amortyzacyjnych, gdy nie stanowi ona odrębnego środka trwałego, a zatem podstawą opodatkowania powinna być jej wartość rynkowa. (tak: prof. Dr hab. Leonard Etel i dr hab. Rafał Dowgier, Ekspertyza prawna, Białystok, 9 stycznia 2017r.).

     

          Wobec powyższego organ wskazuje, iż od dnia 1 stycznia 2017 r. podstawa opodatkowania powinna być ustalona wedle ogólnej zasady, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych tj. ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego.

       

    POUCZENIE

           Na interpretacje niniejszą przysługuje stronie prawo wniesienia skargi, z powodu jej niezgodności z prawem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wójta Gminy Szydłowo, w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej interpretacji - art.53§1 i art. 54§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnym.

    Otrzymują:

    1. Adresat

     2. A/a

Dokument wytworzony przez: Wójt
Data wprowadzenia dokumentu do BIP: 16 kwietnia 2018 13:13
Dokument wprowadzony do BIP przez: Marcin Kłobucki
Ilość wyświetleń: 892
16 kwietnia 2018 13:18 (Marcin Kłobucki) - Zmiana danych dokumentu. (Dokument opublikowany)
16 kwietnia 2018 13:16 (Marcin Kłobucki) - Zmiana danych dokumentu. (Dokument opublikowany)
16 kwietnia 2018 13:16 (Marcin Kłobucki) - Zmiana danych dokumentu. (Dokument opublikowany)
Realizacja: IDcom.pl